کنترل بیماری بوته­ میری خیار (Pythium aphanidermatum) با استفاده از رقم­ های مقاوم و روش پیوند روی پایه­ های کدو

فاطمه رستمی1*، حسین علایی2، حمید رضا کریمی2 و عبدالرضا برجی آباد3

چکیده

بوته­میری جالیز ناشی از عامل بیماری Pythium aphanidermatum مهمترین عامل پوسیدگی ریشه و طوقه و از جمله عوامل محدود کننده کشت محصول در گلخانه می­باشد. استفاده از روش پیوند از جمله روش­های موثر برای استفاده از پایه­های مقاوم یا با حساسیت کم­تر در مقابل عامل بیماری می­باشد. در این تحقیق حساسیت نسبی خیار (Cucumis sativus L.) به P. aphanidermatum  با پیوند روی پایه­های کدوCucurbita pepo L.  و Cucurbita maxima Duch. بر اساس بقا و رشد مورد ارزیابی قرار گرفت. نتايج نشان داد که پایه  C. maximaمقاومت بسیار بالایی نسبت به بيمارگر دارد، به­طوریکه بعد از 30 روز مايه­زني هیچ­گونه علائمی روی گياهچه­ها مشاهده نشد. پایه C. pepo در پیوند با خیار ناسازگاری نشان داد و از مقاومت نسبی کمی برخوردار بود. حساسيت نسبي 11 رقم تجاري خیار در شرایط گلخانه بر اساس شدت بیماری گیاهچه­ها مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین رقم­ها تفاوت معنی داری (p≤0.01) وجود دارد. رقم­های کاسپین 340 و رقم آلفا با شدت بیماری 7/15 و 100 درصد به ترتیب بیشترین و کمترین مقاومت نسبت به بیمارگر نشان دادند. نتایج این مطالعه نشان داد که پیوند خیار روی پایه­های مقاوم کدو و استفاده از رقم­ کاسپین 340 می­تواند به عنوان یکی از استراتژی­های کنترل این بیماری در گلخانه مورد استفاده قرار گیرد.

کلید واژه ها: پیوند، مایه زنی، خیار، مقاومت به بیماری ،  Pythium aphanidermatum

download-pdf1