تأثیر سطوح مختلف کود نیتروژنی بر کیفیت سیلوی کنگر فرنگی (.Cynara scolymus L)

مرضیه الله دادی

چکیده

به منظور بررسی اثر سطوح مختلف کود نیتروژنی بر کیفیت سیلوی کنگر فرنگی (Cynara scolymus L.)، آزمایشی با استفاده از طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1393 در اصفهان اجرا شد. تیمارهای اعمال شده شامل چهار سطح کود نیتروژنی به میزان 0، 100، 150 و 200 کیلوگرم نیتروژن در هکتار بودند. گیاهان در مرحله رویشی برداشت شدند و به مدت 75 روز در سیلوهای آزمایشی قرارگرفتند. نتايج این تحقیق نشان داد که سطوح مختلف کود نيتروژنی به صورت معني­داري بر کيفيت علوفه سيلو شده تأثير داشت. پروتئین خام (CP)، خاکستر، قابلیت هضم ماده آلی (OMD)، انرژی قابل متابولیسم (ME) و انرژی خالص شیردهی (NEL) با افزایش مصرف کود افزایش یافت در حالی که الیاف نامحلول در شوینده خنثی (NDF) و چربی خام (CF) کاهش یافت. با مصرف 200 کیلوگرم نیتروژن در هکتار، بیشترین درصد پروتئین خام (25/19 درصد)، خاکستر (66/18 درصد)، قابلیت هضم ماده آلی (65/49 درصد)، انرژی قابل متابولیسم (25/7 مگاژول در کیلوگرم ماده خشک) و انرژی ویژه شیردهی (16/4 مگاژول در کیلوگرم ماده خشک) به دست آمد. تيمار شاهد داراي حداكثر مقادير الیاف نامحلول در شوینده خنثی (24/35 درصد) و چربی خام (25/2 درصد) بود. مقدار کربوهیدرات محلول در آب (WSC) با کاربرد کود از 0 تا 100 کیلوگرم نیتروژن در هکتار افزایش یافت، اما مصرف بیشتر کود باعث کاهش میزان آن شد. به طور كلي مصرف كود نيتروژنی به ميزان 150 كيلوگرم نيتروژن در هكتار مي­تواند به عنوان بهترين تیمار جهت حصول كيفيت بالای سیلوی کنگر فرنگی توصيه شود.

کلید واژه ها:کنگر فرنگی، علوفه، کود نیتروژنی، کیفیت سیلو

download-pdf1