تجزیه پایداری عملکرد دانه با روش AMMI

مهدیه روشن دل، علیرضا پورمحمد، حمیدرضا بابائی، فریبرز شکاری

چکیده

مدل اثرات اصلی افزایش و متقابل ضرب­ پذیر (AMMI) برای تجزیه پایداری عملکرد دانه 20 ژنوتیپ سویا در شهرهای کرجف گرگان، مغان و شهرکرد مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش ­ها براساس طرح بلوک­های کامل تصادفی (RCB) با سه تکرار در 94-95 انجام گرفتند. نتایج نشان داد که عملکرد دانه به طور معنی ­داری توسط محیط­ (E)، ژنوتیپ­ (G) و اثرات متقابل ژنوتیپ در محیط تحت تاثیر قرار گرفت. تجزیه به مولفه­ های اصلی (PCA) سه مولفه را نشان داد که بیش از 90 درصد مجموع مربعات ژنوتیپ در محیط را توجیه کرد (IPCA1، IPCA و IPCA3 به ترتیب با 72/70، 99/18 و 60/10 درصد). روش چند متغیره AMMI دو ژنوتیپ 13 و 8 را به ترتیب با 2789 و 2702 کیلوگرم در هکتار به عنوان ژنوتیپ­ های پایدار در محیط­ های مختلف شناسایی کرد. این مطالعه نشان داد مدل AMMI یک روش عملی و موثر برای به­ نژادگران گیاهی است تا پایداری ژنوتیپ ­های سویا را در محیط ­های مختلف غربال کنند.

کلید واژه ها: ارزش پایداری AMMI (ASV)، GGE biplot، عملکرد دانه

download-pdf1