بررسی اثرات کاربرد سطوح مختلف آب شور و دور های آبیاری بر عملکرد سویا و خاک

میثم عابدین پور

چکیده

 بحران جهانی آب اهمیت افزایش بهره وری آب در بخش کشاورزی برای افزایش تولید محصول و دستیابی به امنیت غذایی را بیش از گذشته ضروری .کاهش دسترسی به منابع آب شیرین تبدیل به یک مشکل در سراسر جهان شده است، بطوری که  توسعه جایگزینی منابع آب با کیفیت ثانویه (آب شور و پساب) با حفظ پایداری خاک برای استفاده های کشاورزی را ناگزیر کرده است. در چنین وضعیتی استفاده از سطوح مختلف آب شور در دورهای مختلف آبیاری بر رشد و عملکرد سویا و اثرات آن برخصوصیات خاک مورد بررسی قرار گرفت. بنابراین، یک طرح آزمایشی بصورت کرت های خرد شده در قالب بلوک های کامل تصادفی و در سه تکرار انجام شد. تیمار اصلی شامل سه سطح مختلف شوری شاملS1: 1;  S2: 4 , و  S3: 7 دسی زیمنس بر متر و تیمار فرعی دور های مختلف آبیاری شامل  I1:7، I2:10 و I3:13 روز در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که حداکثر عملکرد دانه و زی توده در دور آبیاری 7 روز و تیمار بدون شوری بترتیب به مقدار 3760 و 8355 کیلوگرم در هکتار بدست آمد. همچنین حداکثر کارآیی مصرف آب در تیمار S3I1 و به میزان 08/9 kg ha-1mm-1 حاصل گردید. حداکثر شوری خاک در همه دورهای آبیاری در تیمار S3 پدید آمد. بعلاوه مقدار شوری خاک در لایه های مختلف قبل از کاشت از 1.4 dS m-1 به حدود 4.5 dS m-1 در پایان دوره رشد افزایش یافت. بنابراین با توجه به عملکرد دانه سویا و حفظ پایداری شوری خاک تحت آبیاری با آب شور، دور آبیاری 7 روز و شوری آب آبیاری حداکثر 4 dS m-1 پیشنهاد و توصیه می گردد.

       

کلید واژه ها:پایداری، دور آبیاری، سویا، شوری، کارآیی مصرف آب

download-pdf1